W tradycyjnych metodach drukowania, takich jak druk tamponowy czy sitodruk, farba jest fizycznie wciskana w powierzchnię.
Nacisk ten pomaga wypełnić mikroskopijne nierówności powierzchni, tworząc częściowe
połączenie mechaniczne między farbą a podłożem.
W druku atramentowym UV farba jest nanoszona w postaci kropelek, które delikatnie osiadają na powierzchni bez wywierania nacisku mechanicznego.
Atrament najpierw zwilża powierzchnię, a następnie jest utwardzany promieniowaniem UV. Ponieważ nie występuje siła fizyczna
wciskająca atrament w materiał, przyczepność zależy głównie od:
- Energii powierzchniowej
- Właściwego przygotowania powierzchni
- Wiązania chemicznego
- Zastosowania podkładów lub obróbki powierzchniowej
Jeśli powierzchnia nie jest odpowiednio przygotowana, atrament może pozostać na wierzchu materiału zamiast tworzyć silne
wiązania mechaniczne lub chemiczne, co może zmniejszyć odporność na zarysowania.
Z tego powodu czyszczenie powierzchni, obróbka plazmowa lub płomieniowa oraz nałożenie podkładu mają kluczowe znaczenie dla osiągnięcia
optymalnej trwałości w cyfrowym druku UV.
